اصطلاحات کاربردی هتل

دسته‌بندی‌های رایج هتل‌ها

1-رتبه‌بندی ستاره‌ای (Star rating)

رتبه‌بندی ستاره‌ای AA عددی بین یک تا (معمولاً) پنج است که بر اساس معیارهایی مانند تمیزی، کیفیت خدمات، میهمان‌نوازی، امکانات و نگهداری به هتل‌ها داده می‌شود. برخلاف رتبه‌بندی‌های ستاره‌ای که میهمانان در پلتفرم‌های بازبینی می‌دهند، یک هتل دو ستاره می‌تواند تجربه‌ای فوق‌العاده ارائه دهد – رتبه‌بندی ستاره‌ای فقط به معنای سادگی و مقرون‌به‌صرفه بودن آن است.

2-سطوح خدمات (Levels of services)

به عنوان جایگزینی برای سیستم رتبه‌بندی ستاره‌ای AA، هتل‌ها را می‌توان بر اساس سطح خدمات به این صورت توصیف کرد: بودجه‌ای (budget)، میان‌رده (mid-range)، بوتیک (boutique) یا لوکس (luxury).

3-مالکیت (Ownership)

یکی دیگر از روش‌های جدا کردن هتل‌های مختلف از یکدیگر، نوع مالکیت (ownership) آن‌ها است. انواع مالکیت شامل مالکیت مستقل/اختصاصی (independent/proprietary ownership)، فرنچایز (franchises)، زنجیره‌ای (chains) و مدیریت قرارداد بلندمدت (long-term contracted management) می‌شود.

4-بازار هدف (Target market)

هتل‌ها می‌توانند بر اساس نوع میهمانانی که هدف قرار می‌دهند، مانند خانواده‌ها، مسافران کاری، بک‌پکرها (backpackers)، زوج‌ها، مسافران لوکس یا نظامیان گروه‌بندی شوند.

5-اندازه (Size)

این فهرست از انواع اقامتگاه‌ها شاید ساده‌ترین دسته‌بندی باشد. اگر کسی از شما بپرسد «سه نوع مختلف از هتل‌ها (hotel properties) کدام‌اند؟» می‌توانید بگویید

• کوچک (small) ((<25 اتاق
• متوسط (medium) ((26-300 اتاق
• بزرگ (large) ((>300 اتاق

6-مدت اقامت (Length of stay)

برخی از انواع اقامتگاه‌ها مانند موتل‌ها (motels) و هتل‌های فرودگاهی (airport hotels) برای میهمانانی که به دنبال اقامت کوتاه‌مدت هستند مناسب‌اند. دیگران مانند برخی از هتل‌های آپارتمانی (apartment hotels)، میهمانانی را هدف قرار می‌دهند که ممکن است برای هفته‌ها، ماه‌ها یا بیشتر اقامت داشته باشند.

15     نوع هتل

یک روش دیگر برای دسته‌بندی هتل‌ها بر اساس نوع (type) آن‌ها است. اگرچه این دسته‌بندی می‌تواند بی‌پایان باشد، در زیر به 15 نوع رایج از هتل‌ها اشاره شده است:

• بوتیک هتل (Boutique hotel): هتل‌های کوچک و مستقل که تجربه‌ای با کیفیت بالا ارائه می‌دهند و ممکن است یک جمعیت خاص را هدف قرار دهند.
• هتل زنجیره‌ای (Chain hotel): شرکت‌های هتلداری ملی یا چندملیتی که هدفشان ارائه تجربه‌ای یکسان در تمام املاک است.
• تفریحگاه (Resort): هتل‌های مقصد که معمولاً دارای امکانات فراوان هستند و اغلب (اما نه همیشه) بر خانواده‌ها تمرکز دارند.
• هتل تجاری (Business hotel): اقامتگاهی برای مسافران شرکتی که امکانات کاری ارائه می‌دهد و بر اقامت‌های کوتاه‌مدت تمرکز دارد.
• هتل اقتصادی (Budget hotel): اقامتگاه مقرون‌به‌صرفه که به جای تجمل، سادگی را انتخاب کرده و کمتر بر امکانات تمرکز دارد.
• هتل لوکس (Luxury hotel): اقامتگاه‌های سطح بالا که هدفشان ارائه بهترین تجربه ممکن برای میهمانان است.
• اقامتگاه تخت‌خواب و صبحانه (Bed and breakfast – B&B): اقامتگاه‌های کوتاه‌مدت و بوتیکی که اغلب برای زوج‌ها طراحی شده‌اند.
• هتل اقامت طولانی‌مدت (Extended stay hotel): اقامتگاهی که برای اقامت طولانی‌تر طراحی شده و معمولاً امکانات آشپزی در اتاق ارائه می‌دهد.
• هتل فرودگاهی (Airport hotel): اقامتگاه کوتاه‌مدتی که به‌خوبی برای مسافرانی که به مقصد پرواز می‌کنند یا از آن خارج می‌شوند، قرار گرفته است.
• هاستل (Hostel): اقامتگاه‌های اقتصادی که اغلب تخت‌هایی در یک اتاق خوابگاهی مشترک ارائه می‌دهند و برای بک‌پکرها طراحی شده‌اند.
• موتل (Motel): اقامتگاه‌های کوتاه‌مدت که در مسیرهای اصلی واقع شده و رانندگان و مسافران جاده‌ای را هدف قرار می‌دهند.
• هتل موضوعی (Themed hotel): اقامتگاهی که بر اساس یک موضوع خاص طراحی شده و این موضوع در طراحی، امکانات و خدمات کارکنان مشهود است.
• هتل تاریخی (Historic hotel): هتلی که به‌ویژه قدیمی است یا به دلیل اهمیت خاصی تاریخ خود را به عنوان یک تم استفاده می‌کند.
• هتل اسپا (Spa hotel): هتلی که دارای اسپا (day spa) است و خدمات سلامتی و بهداشتی مختلفی ارائه می‌دهد.
• اجاره تعطیلات (Vacation rental): خانه‌های تعطیلات که اغلب به صورت خصوصی مالکیت دارند و معمولاً برای خانواده‌ها و گروه‌ها طراحی شده‌اند.

انواع اتاق‌های هتل

درست همان‌طور که هتل‌ها دسته‌بندی می‌شوند، اتاق‌های آن‌ها نیز می‌توانند دسته‌بندی شوند. رایج‌ترین انواع اتاق‌های هتل عبارتند از:

• اتاق یک‌نفره (Single room): اتاق‌هایی با یک تخت یک‌نفره.
• اتاق دو نفره (Double room): اتاق‌هایی با یک تخت دوتخته یا تخت کویین.
• اتاق دو تخته (Twin room): اتاق‌هایی با دو تخت یک‌نفره.
• اتاق سه تخته (Triple room): اتاق‌هایی با سه تخت یک‌نفره.
• اتاق چهار تخته (quadruple room): اتاق‌هایی با چهار تخت یک‌نفره.
• سوییت (Suite): اقامتگاهی که شامل چندین اتاق است، مانند اتاق خواب و نشیمن.
• اتاق استاندارد (Standard room): ساده‌ترین اتاق در یک هتل (توجه داشته باشید که اتاق استاندارد در یک هتل یک ستاره با اتاق استاندارد در یک هتل پنج‌ستاره بسیار متفاوت است).
• اتاق لوکس (Deluxe room): نسخه‌ای کمی بزرگ‌تر، لوکس‌تر، بهتر و/یا دارای امکانات بیشتر از اتاق استاندارد.
• اتاق‌های متصل (Connecting rooms): اتاق‌هایی که کنار هم قرار دارند و دارای یک درب مشترک هستند که به میهمانان اجازه می‌دهد بدون ورود به مناطق عمومی بین اتاق‌ها حرکت کنند.
• اتاق خانوادگی (Family room): اقامتگاهی بزرگ‌تر که معمولاً دارای چندین تخت و گاهی چندین اتاق است.
• استودیو (Studio): اتاقی که یک فضای زندگی، خواب و (گاهی) غذاخوری را با هم ترکیب می‌کند.
• ویلا (Villa): اتاقی خصوصی و اغلب مجزا که اقامت لوکس‌تری را به میهمانان ارائه می‌دهد.
• اتاق قابل دسترسی(Accessible Room): اتاقی که برای مهمانان معلول طراحی شده است؛ شامل ویژگی‌های دسترسی.
• پنت‌هاوس (Penthouse): آپارتمان یا سوییت لوکس؛ معمولاً در طبقه بالایی یک هتل.
• اتاق بالکن‌دار (Balcony Room): اتاقی با بالکن بیرونی؛ فضای اضافی بیرونی را فراهم می‌کند.
• اتاق با منظره اقیانوس (Ocean View Room): اتاقی با چشم‌انداز اقیانوس؛ ممکن است با هزینه بالاتر ارائه شود.
• اتاق سیگاری (Smoking Room): اتاقی که در آن سیگار کشیدن مجاز است؛ معمولاً در مناطق مشخص شده.
• اتاق غیرسیگاری (Non-Smoking Room): اتاقی که در آن سیگار کشیدن ممنوع است؛ در بسیاری از هتل‌ها رایج است.

رزرو و ورود/خروج

رزرو هتل بیشتر از انتخاب یک اتاق است. درک اصطلاحات مربوط به رزرو، چک‌این (Check-in) و چک‌اوت (Check-out) در صنعت هتل‌داری برای تجربه‌ای روان ضروری است. در اینجا برخی از اصطلاحات مهم برای کمک به شما در این فرآیند آورده شده است:

• رزرو (Reservation): رزرو اتاق به‌صورت پیشاپیش؛ تضمین‌کننده دسترسی به اتاق است.
• چک‌این (Check-in): فرآیند ثبت‌نام هنگام ورود؛ معمولاً نیاز به شناسایی دارد.
• چک‌اوت (Check-out): فرآیند ترک هتل و پرداخت هزینه؛ معمولاً تا یک زمان خاص باید انجام شود.
• پیش‌پرداخت (Deposit): پرداخت اولیه؛ رزرو را تضمین می‌کند.
• لغو (Cancellation): پایان دادن به یک رزرو؛ ممکن است باعث هزینه شود.
• چک‌این زودهنگام (Early Check-in): ورود به هتل قبل از زمان عادی؛ ممکن است شامل هزینه باشد.
• چک‌اوت دیرهنگام (Late Check-out): خروج از هتل پس از زمان عادی؛ ممکن است شامل هزینه باشد.
• شماره تأیید (Confirmation Number): شماره‌ای که رزرو شما را تأیید می‌کند؛ توسط هتل ارائه می‌شود.
• عدم حضور (No-Show): عدم حضور بدون لغو رزرو؛ معمولاً باعث هزینه می‌شود.
• نرخ اشغال (Occupancy Rate): درصد اتاق‌های موجود که اشغال شده‌اند؛ در مدیریت هتل استفاده می‌شود.
• لیست انتظار (Waitlist): لیستی از افرادی که منتظر اتاق هستند؛ زمانی که هتل کاملاً پر شده است استفاده می‌شود.
• ارتقاء (Upgrade): انتقال به یک دسته بهتر از اتاق؛ ممکن است رایگان یا با هزینه باشد.